Download Feud

Dawno temu w niewielkiej wiosce żyło razem dwóch braci. Nazywano ich Learic oraz Leanoric. Oboje lubili poszerzać wiedzę z zakresu dawnych sztuk alchemicznych. Czytali stare manuskrypty, zbierali rzadkie zioła oraz szczątki rzadko spotykanych gatunków zwierząt. Wspólnie mieszali składniki przygotowując w ten sposób magiczne wywary. Niektórzy z mieszkańców wioski darzyli braci szacunkiem inni odczuwali na ich widok strach. Magia niestety nie jest łatwą dziedziną. Nie każda mikstura dawała pozytywny efekt – wiele eksperymentów kończyło się wyprodukowaniem trucizny, a czasem nawet laboratorium wybuchało.

Pewnego dnia po jednej z takich eksplozji bracia jak zwykle ratowali się ucieczką, tym razem jednak domek spłonął doszczętnie. Nikt nie wie co tak naprawdę stało się tamtego dnia, jednak był to dzień gdy bracia przestali współpracować – każdy z nich poszedł w swoją stronę. Przestali ze sobą rozmawiać, a z czasem sprawy przybrały jeszcze gorszy obrót – bracia wkroczyli na wojenną ścieżkę.

Fabuła w grze FEUD może nie wygląda tak jak opisałem powyżej, jednak w takiej sytuacji rozpoczyna się gra. Masz możliwość przeobrazić się w Learica i stanąć do magicznej walki z Leanoriciem. Wasze szanse są wyrównane. Nie zauważyłem żadnych różnic pomiędzy głównymi bohaterami rozgrywki.

Sposób rozgrywki jest dość prosty. Twoim zadaniem jest zbieranie ziół i innych tajemniczych komponentów by stworzyć z nich potężne zaklęcia. Aby zebrać składnik musisz podejść do niego od dołu ekranu (często jest to denerwujące gdy pokonujesz labirynt i okazuje się, że do zioła możesz podejść tylko od góry lub szukać innej drogi). Jeśli uznasz labirynty za zbyt skomplikowane – zaglądnij na przygotowaną przeze mnie mapę (dostępną w dziale Extras). Mógłbym powiedzieć, że świat w grze jest okrągły – idąc cały czas w prawo bądź w górę (omijając oczywiście przeszkody) możesz dotrzeć do tego samego miejsca z którego wystartowałeś po kilkunastokrotnej zmianie ekranu. Tak naprawdę świat jest prostokątny :)

W lewym dolnym rogu ekranu widzisz księgę zaklęć. Znajduje się w niej 12 czarów. Każde zaklęcie wymaga dwóch składników do utworzenia. Jeśli jakieś zioło znajduje się już w Twojej sakwie jego nazwa będzie podświetlona. Co więc potrzeba by utworzyć czar? Czy pamiętasz ten ogromny kocioł niedaleko Twego domu? To właśnie jest miejsce gdzie będziesz mieszał magiczne składniki. Po wybraniu odpowiedniej strony z magicznej księgi, jeśli obydwa składniki znajdują się w sakwie (czyli są podświetlone) naciskasz „fire”. Składniki zostaną zużyte, natomiast nazwa zaklęcia zostanie podświetlona co oznacza, iż jest ono gotowe do uzycia w boju. Niektóre zaklęcia są ofensywne (Fireball – kula ognia, Lightning - błyskawica), niektóre defensywne (Heal – leczenie, Invisible - niewidzialność), a niektóre można uznać za po prostu pomocne (Teleport).

W prawym dolnym rogu ekranu znajduje się kompas. Strzałka wskazuje na nim położenie Leanorica.

Nie tylko dwójka walczących alchemików znajduje się w grze, można również natknąć się na mieszkańców wioski. Wędrują oni po wcześniej zdefiniowanych ścieżkach. Co ciekawe z pomocą magii można sprawić by stali się pomocni w boju (Twój przeciwnik również może ich w taki sposób wykorzystać). Uwaga! Jeden z mieszkańców posiada moc wysysania życia podczas kontaktu i bardzo nie lubi gdy ktoś wdziera się na teren jego ogródka. Najlepsze zioła w grze mogą wymagać poświęcenia … Twojego życia.

Grafika w grze jest prosta i zarazem miła dla oka. Wszystko jest wyraźne i łatwe do rozpoznania. Bardzo oryginalnie zaprezentowano wskaźnik życia. Obydwaj bracia są pokazani u dołu ekranu. Gdy życie jednego z nich ulega zmniejszeniu, obrazek przedstawiający go również maleje. Wygląda to jakby zapadał się pod ziemię. Po śmierci nagrobek pojawia się miejscu gdzie zniknęło zmniejszające się ciało bohatera. Jak wygląda sterowanie w grze można przeczytać przed rozpoczęciem rozgrywki. Niestety nie ma możliwości ustalenia własnej konfiguracji klawiszy. Moim zdaniem układ sterowania jest niewygodny. Muzyki, ani innych dźwięków nie słyszałem…

Moim zdaniem w grze powinien znajdować się tryb dla dwóch graczy. Miłym dodatkiem byłaby możliwość walki z człowiekiem, a nie jedynie z komputerem. Prawdopodobnie w 1988 nie była to łatwa do zaimplementowania funkcja. Gra wydana została na wiele różnych platform (Commodore 64, Amiga, MSX, Atari oraz inne) i z tego co udało mi się dowiedzieć na żadnej z nich nie było trybu multi.

FEUD jest grą rozrywkową, niestety posiada kilka wad. Nie umiem powiedzieć dlaczego, jednak o wiele więcej radości z gry czerpałem na C64. Być może po prostu wyrosłem już z tego typu gier, lub konwersja na PC nie jest aż tak „miodna”. Podsumowując, wystawiam grze ocenę jedynie 3. Pobierz FEUD-a do swojego komputera i sprawdź czy się nie mylę :)